فاطمیون، امتداد نسیم تفکر بسیجی
فاطمیون، امتداد نسیم تفکر بسیجی
گزارش نشریهی خط حزبالله (شمارهی سیوسوم)
شاید کمتر بدانیم که افغانیها، در انقلاب اسلامی نقش داشتهاند. این نقش، بهویژه به علت همسایگی خراسان با سرزمین افغانستان، در بیان شخصیتی که رهبر انقلاب اسلامی است بیشتر از هر کسی شنیدنی است. حضرت آیتالله خامنهای تعریف کردهاند که «چون من قبلاً در خراسان بودهام و این استان با افغانستان هممرز است، قبل از انقلاب دایماً رفت و آمد و ارتباط داشتم. به علاوه از طریق طلّاب افغانىِ مقیم مشهد، در جریان مصایب افغانستان بودهام.»(۱۳۶۸/۰۷/۱۱)حضرت آیتالله خامنهای نه تنها با افغانیها مراوده داشتند بلکه مسائل این کشور را دنبال میکردند. «قبل از پیروزی انقلاب اسلامی، من با آقایانِ افغانیهای مبارز، دوست بودم. وقتی که «تَرَکی» کودتا کرد، من در ایرانشهر تبعید بودم. ماجرا را شنیدیم، ولی نمیدانستیم که چه خبر است؛ چون خبری به ما نرسید. ما فقط فهمیدیم که در افغانستان، حادثهیی اتفاق افتاده است. علاقهمند شده بودیم که ببینیم در آنجا چه خبر است. یعنی ارتباطات ما با افغانستان، به این شدت بود. البته بعد فهمیدیم که اینها کمونیستند؛ ولی اول روشن نبود. بنابراین، پیوندهای قلبی و عاطفی من با افغانستان و با برادران افغانی، خیلی زیاد است. از قدیم که در مشهد بودم، این ارتباطات را با برادران داشتم.»(۱۳۶۹/۰۸/۲۹)
همراهی افعانها در مبارزات انقلابی علیه پهلویاین ارتباط بهگونهای بود که در دوران مبارزه با پهلوی برنامه پیادهکردن سخنرانیهای آیتالله خامنهای با عنوان «طرح کلی اندیشه اسلامی» را برعهده گرفتند. یکی از شاگردان آیتالله خامنهای که بعدها معاون حزب وحدت اسلامی افغانستان شد در این باره میگوید: "ما یک دوستی داشتیم به نام سیدحیدر محمودی. ایشان نویسنده بود، شاعر بود و متفکر بود. ایشان وظیفه گرفت که این سخنرانیها را خلاصه کند. شش سخنرانی پیاده شد و ایشان خلاصه کردند و بردند خدمت آقا، آقا پسندیدند. بعد گفتند کار را به همین ترتیب شما ادامه بدهید. نوارهای سخنرانی را آقا آدرس دادند از یک مغازهای به نام سعید، برو از آنجا بگیر. رفتیم آنجا بسیار با ترس و لرز رفتیم. میترسیدیم از ساواک. نوارها را گرفتیم و بعد آن دوست ما پنج - شش نوار را خلاصه کرد و خدمت آقا برد و آقا هم پسندیدند. بعد از مدتی ساواک به ما حمله کرد. هشت نفر از رفیقان ما را گرفتند و ما فرار کردیم به افغانستان و این کار ناتمام ماند."
حالا نوبت ایران بود تا به یاری افغانها برودبا پیروزی انقلاب اسلامی، سیاست مودتآمیز رهبران انقلاب اسلامی در قبال افغانها، به سیاستِ «دولت» جمهوری اسلامی تبدیل شد. با اینکه افغانها در صحنههای پس از پیروزی انقلاب و از جمله جنگ تحمیلی حضور داشتند، اما سیر حوادث در این برهه به سویی رفت که حالا نوبت ایران بود تا به یاری افغانها برود. شوروی به افغانستان هجوم آورده بود و «مجاهدان» افغان ایستادگی را آغاز کرده بودند. جمهوری اسلامی خیلی زود بنای حمایت از مجاهدان را گذاشت و در این رابطه نقش حضرت آیتالله خامنهای خیلی پررنگ بود. ایشان هم در تریبون نماز جمعه(۱۳۶۶/۱۲/۰۷) از آنها نام میبردند و حمایت میکردند، هم دیدارهای خصوصی داشتند و هم در عرصه دیپلماسی، فعالانه «مسأله افغانستان» را دنبال میکردند. بخش قابل توجهی از دیپلماسی فعال جمهوری اسلامی ایران در دوران ریاستجمهوری ایشان، پیگیری آشکار و نهان مساله افغانستان و تجاوز شوروی بود. حضرت آیتالله خامنهای بارها در تریبونهای رسمی اعلام کردند که «بزرگترین اصلى که ما در حل مسأله افغانستان قائل هستیم، دو چیز است: اول اینکه مردم افغانستان اصلىترین تصمیمگیرنده باشند و دوم اینکه نیروهاى متجاوز روسى بدون قید و شرط سرزمینهاى افغانستان را تخلیه کنند. ما با همه دولتهایى که درباره افغانستان صحبت کردیم، بر این دو اصل تکیه کردیم.»(۱۳۵۸/۱۱/۰۵) جدای از این موضع قاطع و بیشائبه، حمایتهای بسیاری هم از نیروهای مجاهد افغانی انجام شد. نیروهای مجاهد افغان، مبارزانی بودند که برای تاراندن کمونیستهای متجاوز به جهادی عظیم دست زدند و تا بیرون راندن ارتش سرخ حماسههای ماندگاری از خود در تاریخ به ثبت رساندند. مردم افغانستان راه خود را ادامه دادهاند. همانگونه که شوروی نتوانست در این سرزمین خاطرهای جز رسوایی از خود برجای بگذارد، آمریکاییها هم جز بیآبرویی و اثبات دوباره دوروییها و ستمگریهایشان خاطرهای باقی نگذاشتند.
«مردم عائله ما هستند»
کار فوقعادت و مضاعف در حوزه رفع آسیبهای اجتماعی
«مردم عائله ما هستند»
گزارشی از بیانات منتشرنشدهی رهبر انقلاب اسلامی درباره آسیبهای اجتماعی
سرمقاله نشریه خط حزبالله
زلزلهی بم که آمد، خانههای مردم همه تخریب شد مردان، زنان و کودکان زیادی زیر آوار باقی مانده بودند. شدت آسیبها و لطمات به حدی بود که مردم مستأصل مانده بودند. ۲۶ هزار کشته و ۳۰ هزار زخمی عدد کمی نبود. چشم همهی مردم داغدار به مسئولین بود بلکه کاری کنند. هنوز چند ساعت از حادثه نگذشته بود که رهبر انقلاب در پیامی، از همهی مسئولین خواستند که با همهی توان به کمک مردم بشتابند. اما ایشان به همین پیام اکتفا نکردند. دو سه روز از زلزله نگذشته بود که شخصا وارد بم شدند تا از نزدیک در جریان کمکهای امدادی قرار بگیرند. اما این اولین و آخرین بازدید ایشان از بم نبود. ۱۸ روز بعد از آن، مجددا رهبر انقلاب وارد بم شدند. این بار با لباس مبدل به میان مردم رفتند و از نزدیک با آنها حرف زدند و مشکلاتشان را شنیدند. مردم که «آقا» را دیدند، آرام شدند.
آسیبهای اجتماعی مانند آسیبهای طبیعیاند؛ مانند زلزله که میتواند بنای خانهها را تخریب کند، این آسیبها بنیان خانواده و اجتماع را برهم میریزد. اگر به موقع و بههنگام شناخته شود و یا پیشگیری شود، احتمال کاهش خسارتها افزایش خواهد یافت. اما اگر نسبت به آن غفلت شود؛ خدای نکرده ممکن است بنای جامعه را متزلزل کند. «درست است که ما در کشور در درجهی اول مسئله اقتصاد را داریم و خود مشکلات اقتصادی هم [به عنوان] یکی از آن عوامل ریشهای این مفاسد، مورد توجه ما است، لکن مسئلهی مفاسد اجتماعی با شرحی که در جلسهی قبل داده شد، یکی از بیماریهایی است که هر روزی که بر آن بگذرد و علاج نشود، عمق بیشتری پیدا میکند و علاجش دشوارتر خواهد شد. لذا مسئله فوقالعاده مهم است.۹۵/۲/۱۱»
ادامه مطلب ...
آسیبهای اجتماعی مانند آسیبهای طبیعیاند؛ مانند زلزله که میتواند بنای خانهها را تخریب کند، این آسیبها بنیان خانواده و اجتماع را برهم میریزد. اگر به موقع و بههنگام شناخته شود و یا پیشگیری شود، احتمال کاهش خسارتها افزایش خواهد یافت. اما اگر نسبت به آن غفلت شود؛ خدای نکرده ممکن است بنای جامعه را متزلزل کند. «درست است که ما در کشور در درجهی اول مسئله اقتصاد را داریم و خود مشکلات اقتصادی هم [به عنوان] یکی از آن عوامل ریشهای این مفاسد، مورد توجه ما است، لکن مسئلهی مفاسد اجتماعی با شرحی که در جلسهی قبل داده شد، یکی از بیماریهایی است که هر روزی که بر آن بگذرد و علاج نشود، عمق بیشتری پیدا میکند و علاجش دشوارتر خواهد شد. لذا مسئله فوقالعاده مهم است.۹۵/۲/۱۱»
استعمار زبانی یا زبان استعمار
چرا رهبر انقلاب دربرابر هجوم زبانهای بیگانه و حفظ زبان فارسی دغدغه دارند؟
استعمار زبانی یا زبان استعمار
گزارش نشریهی خط حزبالله(شمارهی سیویکم)
«ناگهان از گوشهیی یک نفر تشخیص داده که باید ما به کودکان دبستانی، از کلاس اول - یا حتّی پیشدبستانی - زبان انگلیسی یاد بدهیم؛ چرا؟ وقتی بزرگ شدند، هر کس نیاز دارد، میرود زبان انگلیسی را یاد میگیرد. چقدر دولت انگلیس و دولت امریکا باید پول خرج کنند تا بتوانند اینطور آسان زبان خودشان را در میان یک ملت بیگانه ترویج کنند؟ ... بنده با فراگرفتن زبان خارجی صددرصد موافقم؛ نه یک زبان، بلکه ده زبان ... منتها این کار جزو فرهنگ جامعه نشود.»(۱۳۸۴/۰۲/۱۲)
بیانات حضرت امام خمینی در روز 12 بهمن
غیرقانونی بودن مجلس و دولت منصوب شاه و مفاسد رژیم
| ||||||||||||
